Ivana Sajko „Rio Bar”

Nad tą książką unosi się wojna, śmierć, nienawiść i ludzkie nieszczęście. Jest to cienka książka, ale nie mogłam przeczytać jej „na raz”.

W książce pokazany jest między innymi ogrom nieszczęścia kobiety, która podczas własnego wesela przeżywa śmierć swojego małżonka i bliskich ginących od uderzenia bomby.

 Bardzo ciekawy jest opis pogrzebu właściciela „Rio Baru”, który jest raczej rozrywką w małej miejscowości, gdzie wypada być na takiej uroczystości, niż miejscem żałoby.

Książka na pewno nie należy do „łatwych” , mylący jest tytuł oraz okładka, poznajemy bolesną kartę dziejów Chorwacji podczas wojny domowej (ojczyźnianej) w roku 1995 i uświadamiamy sobie, że to nie jest bardzo odległa historia.

Na pewno po tej książce inaczej jawi mi się Chorwacja, która do tej pory kojarzyła mi się z turystyką.

Może bardzie charakter tej książki odda kilka cytatów, które mnie poruszyło:

„Wsłuchują się w nocne szmery. Nie ufają nawet bratu. Czekają, kiedy znów zacznie się napierdalanie. To nie będzie nic wielkiego – tylko konflikt interesów ekonomicznych wyrażanych w łańcuchu nieszczęśliwych zbiegów okoliczności.

Za dużo ust przy jednym cycku. Ot co!” s. 27

„Tu chodzi o konflikt interesów, a konflikt interesów rodzi nienawiść.” s. 96

Sonia Raduńska "Kartki z białego zeszytu"

Z twórczością Sonii Raduńskiej spotykam się pierwszy raz i nie wiem co mną kierowało, że zakupiłam drugą część zamiast pierwszej czasami moje zachowanie przy zakupie książek jest irracjonalne.
"Kartki z białego zeszytu" to zbiór felietonów, które ukazywały się w "Zwierciadle" w latach 2000-2005.
jest to zapis bardzo emocjonalny z przejawami głębokiej analizy emocji i uczuć mozna nawet to czasami określić jako emocjonalny ekshibicjonizm i rodzaj terapii przez pisanie.
Autorka w felietonach pisze o sobie, swoich przeżyciach, emocjach i po prostu o swoim życiu. Z tych felietonów wyłania się kobieta około piędzisięcioletnia "z przeszłością" dość bolesną (śmierć męża) z dwójką dorosłych, samodzielnych dzieci. Mieszka ona sama, ale nie jest samotna, ponieważ można tak to określić ma głęboki kontakt z samą sobą i jest szczęśliwa, choć to w dzisiejszych czasach nie jest zbyt popularne.
Bardzo ciekawy zbiór felietonów, który daję szansę czylenikowi na zatrzymanie się na chwilę w pędzie życia i na zwyczajnym myśleniu.
Postawionych jest przez Autorkę wiele pytań retorycznych, na które warto sobie samemu odpowiedzieć.
Warto przeczytać...

Wiele jest w tym zbiorze ciekawych cytatów, ale ja chciałabym przytoczyć te, które najbardziej mi utkwiły w pamięci:

"ZAZDROŚĆ: Gdy jestem zakochana, bywam zazdrosna o kontakty mojego mężczyzny z innymi kobietami, o czas spędzony z innymi i o uczucia wobec innych. Pojawia się wtedy we mnie dziecięce pragnienie, by być dla niego całym światem. " s. 118

"Niech miłość stanie ci się nieodzowna - Anne Michaels, Płomyk pamięci" s. 130

P. S. Po lekturze drugiej części nadal chcę przeczytać pierwsza "Białe zeszyty" to dobry znak....
Ksiązka ta jest pierwszą przeczytaną w ramach wyzwania "Z półki" - pierwsze koty za płoty :)))